Gorzyce to największa wieś na Podkarpaciu
Gorzyce to wieś położona na północnych krańcach Kotliny Sandomierskiej, nad Wisłą i Łęgiem. Choć ma status miejscowości wiejskiej, jej układ nadaje jej charakter wiejsko-miejski: w części „starej” przeważa zabudowa jednorodzinna, a na osiedlu – wielorodzinna. Od 1972 roku Gorzyce są siedzibą władz gminnych, dlatego pełnią rolę centrum administracyjnego i usługowego. Miejscowość Gorzyce, znajdującą się w powiecie tarnobrzeskim, jest naprawdę nietypowym miejscem na mapie regionu. Mieszka tam ponad 6400 osób i to właśnie dzięki tej liczbie plasuje się ona w czołówce zestawienia wsi o największej liczbie mieszkańców w Polsce.
Dużą rolę odgrywa lokalna gospodarka. W Gorzycach i w ich bezpośrednim sąsiedztwie działa sporo firm produkcyjnych, co sprawia, że miejscowość ma silniejsze niż przeciętnie zaplecze pracy „na miejscu”, bez konieczności codziennych dojazdów do większych miast. „Miejski” charakter wsi podkreśla również komunikacja: przez Gorzyce przebiega droga krajowa DK77 oraz droga wojewódzka DW854, co ułatwia dojazd i sprzyja temu, że miejscowość pełni funkcję lokalnego węzła usługowego dla okolicy.
Historia Gorzyc – największej wsi na Podkarpaciu
Pierwsze wzmianki o Gorzycach pochodzą z XI wieku. Istniał już wtedy kościół na Górce Plebańskiej, a parafia (z dawnym patronem św. Witem) ukształtowała się w pierwszej połowie XII wieku, za panowania Henryka Sandomierskiego. Przez stulecia wieś należała do monarchy i – jak wiele osad nad Wisłą – doświadczała strat w czasie wojen oraz klęsk żywiołowych, po których się podnosiła. Po pierwszym rozbiorze Polski w 1772 roku okolica znalazła się pod panowaniem austriackim aż do 1918 roku.
W historii Gorzyc ważne miejsce zajmują edukacja i organizacje społeczne. Szkoła parafialna rozpoczęła działalność w 1851 roku, a z czasem powstawały kolejne placówki. W 1872 roku, z inicjatywy wójta Adama Grzywacza, założono straż ogniową. W okresie międzywojennym rozwijała się infrastruktura (m.in. linia wysokiego napięcia i rurociąg gazowy), a w ramach Centralnego Okręgu Przemysłowego uruchomiono zakłady przemysłowe; po wojnie przekształcono je w WSK Gorzyce, a w 2001 roku w Federal Mogul.
W 1944 roku spłonął drewniany kościół parafialny; nową murowaną świątynię budowano od 1947 roku i poświęcono w 1950, a w latach 90. rozbudowano. Od 1990 roku działa Gminny Ośrodek Kultury wraz z biblioteką i filiami, podtrzymując życie społeczne.
Polecany artykuł: